Opruimen
Bewust ouderschap

Kinderen leren opruimen

Wat kan ik af en toe wanhopig raken van de wanorde die mijn kleine kinderen, al vlinderachtig spelend, om zich heen kunnen creëren. Alle kasten zijn opengetrokken en met alles is even gespeeld, alvorens er alweer een volgend spel om aandacht vraagt. Heel gezond speelgedrag, dat is het, maar voor ons ouders niet altijd even prettig. Ik hoor mezelf tot mijn grote ergernis maar al te vaak roepen: "Ruim die troep nou eens op!" 

Nabootsen

Opruimen met kleine kinderenMaar wat een pech, dát kunnen onze kleine kinderen nog niet. Onze soms ongeorganiseerde of gewoon luie pubers kunnen we met hopelijk zo min mogelijk discussies, dreigingen van het inkorten op het zakgeld, het innemen van de telefoon of staking van de ouder 😉 aan het werk zetten. Peuters en kleuters hebben daarentegen nog echt onze hulp nodig.

Kleine kinderen leren alles in hun eerste levensjaren door na te bootsen. Ook opruimen leren ze van ons. Dat, al nabootsend opruimen, is geen bewust nadoen van ons gedrag, maar het innerlijk meebewegen met wat wij doen en met welke intentie wij de dingen doen.

Het voorleven van een goede gewoonte beklijft bij kinderen in het 'gewoontelichaam'. Heb je eenmaal leren fietsen dan verleer je dat nooit meer. Fietsen doe je niet meer bewust, het is een geautomatiseerde handeling, waardoor we ruimte voor andere dingen hebben. Van alle goede gewoonten die wij als kind al nabootsend hebben geleerd, zouden ze wel eens een leven lang plezier kunnen hebben.
Neem je kind in een positieve stemming aan de hand, zing een opruimliedje...just a spoon full of sugar... en constateer na afloop hardop hoe fijn het is dat nu alles weer op zijn eigen plekje ligt en heerlijk kan uitrusten voor de volgende speeldag.

Peuters

Peuters doorzien nog niet het doel van het opruimen. Ze kunnen al nabootsend en met de beste bedoelingen mee ijveren om spulletjes van links naar rechts te ruimen. Zo moest ik laatst nog even snel voor ons bezoek kwam de kamer een beetje op orde maken. Mijn grote jongens hielpen vlijtig mee. Mijn peuter ook. Hij pakte namelijk een grote wasmand uit de badkamer, liep ermee naar zijn keukentje en trok alle kastjes leeg om alles in de wasmand te verzamelen. Hij was ongelooflijk hard aan het meehelpen; echt netjes zag het er daarna niet uit 😉

Kleuters

Jonge kleuters verliezen zich tijdens het opruimen snel weer in het spel. Dat is heel gezond en heel natuurlijk, maar om ze toch mee te laten helpen is het een idee om juist het opruimen tot een spel te maken. "Kijk, het paardje is moe, rij jij hem in de stal?” “Nu ben jij de eekhoorn en mag je alle nootjes (houten blokjes) verzamelen in het mandje."

Vanaf een jaar of zes zijn kinderen dan in staat om afstand te nemen van het spel en zich werkelijk te focussen op een taakje. Toch is het fijn als de volwassene helpt het overzichtelijk te houden. "Ruim de kamer op", is dan wat moeilijker te overzien dan bijvoorbeeld de opdracht om het winkeltje op orde te maken, de poppen allemaal in bed te brengen of de treinbaan in de kist te verzamelen.

Spelend leren

Het valt mij wel eens op dat ik ga zeuren tegen mijn kinderen over de troep die al spelend ontstaat en dat wil ik niet. Kinderen moeten in vrijheid, uitgebreid kunnen spelen zonder volwassen tussenkomst en daarom is het beter om duidelijke afspraken te maken. De kinderen weten in ons huis heel duidelijk waar ze wel en niet mogen spelen. Tijdens het spel probeer ik mij echt terug te trekken en mijn eigen, liefst actieve werk te doen.
De hoofdregel is dat we samen om 17 uur, voordat we gaan eten, opruimen. Voor de spelletjeskast geldt dat er maar 1 spel per keer uit mag en het liefst alleen op tafel gespeeld.

Minder opruimen?

Persoonlijk vind ik het een uitkomst om veel buiten te zijn met kinderen. Daarvoor zijn veel goede redenen te vinden met als bijkomend voordeel dat het huis netje blijft. En om de uitruimdrang van de allerkleinsten een beetje overzichtelijk te houden heb ik ontdekt dat het gewoon het slimst is om niet al te veel speelgoed grijpbaar neer te zetten.

Klik hier voor een paar less is more tips

Antroposofisch speelgoed1. Wisseldozen
Zet niet al het speelgoed in zicht. Maak bijvoorbeeld dozen. Die dozen kunnen dan soms uitgewisseld worden. Zo is er altijd wat ‘nieuws’. Zo zou je ook dozen kunnen wisselen met vriendjes of familie.

2. Uitsorteren
Sorteer niet bespeelde spulletjes (alleen of samen met je kind) in een doos. Als het niet gemist wordt, kan het misschien gewoon weg naar vrienden, de Kringloop, prullenbak of Marktplaats?

3. 1 erin, 1 eruit
Komen er nieuwe dingen in huis bij? Hanteer het ‘1 erin, 1 eruit’- principe.

4. Nodig?
Sommige spullen wil je graag hebben. Gewoon omdat het mooi is of omdat anderen dat ook hebben. Het is interessant om te overwegen of je iets werkelijk nodig hebt.

5. Mooi speelgoed
Zorg ervoor dat je vooral mooi speelgoed in huis haalt. Geef bij verjaardagen liever 1 mooi cadeau dan 10 prullen. Schenk een herinnering of laat gasten voor een verjaardag samen iets kopen. Kies mooie materialen, speelgoed wat voor verschillende leeftijden geschikt is en wat lang mee gaat. Open-eind speelgoed heeft als voordeel dat het niet 1 speeldoel heeft, maar multi-inzetbaar is. 

Tijdens het opruimen heb ik de regie actief in handen en verdeel ik taakjes. Ik oogst na 7 jaar moederschap al de vruchten: het is zo leuk om te zien dat mijn 3 jongens steeds zelfstandiger worden. Steeds vaker krijg ik de gelegenheid om tijdens dat opruimmoment ook even de door mij zelf gemaakte zooi op te ruimen.

Goed voorbeeld doet volgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *