Kijken naar de sterren
Het is inmiddels vijftien jaar geleden dat ik met een groep vriendinnen, die ik nog kende uit mijn studietijd in Leiden, een rondreis maakte door Marokko. Twee nachten van die reis sliepen we in een bedoeïenentent midden in de woestijn. Ik weet het nog alsof het gisteren was: samen met een vriendin klom ik in de avond, met slechts een klein lantarentje, een heuvel op naast onze slaapplaats. De hitte van de dag trok in hoog tempo weg en maakte plaats voor de nachtelijke kou. De hemel was kraakhelder; alleen ons lampje en het vuur beneden bij de tenten gaven een zacht schijnsel in de duisternis. Vol bewondering keek ik die nacht naar de sterrenhemel. Miljoenen sterren lagen als een deken om de aarde heen, en de Melkweg vormde een lichtspoor dat me eindeloos klein, maar tegelijk diep verbonden liet voelen. Die ervaring – het besef van de oneindigheid van het heelal, van de geheimen die daarin verborgen liggen en van mijn eigen kleine plek in dat grote geheel – zal ik nooit vergeten. Het is een van die momenten die me steeds weer bevestigen: natuurlijk is er meer… veel meer.
Misschien herken jij dat ook: dat je omhoogkijkt naar de sterren en overweldigd wordt door hun schoonheid. Heb jij ook zo’n betekenisvol moment dat je je nog levendig kunt herinneren? Een moment waarop je beseft hoe weinig we eigenlijk weten? De komende twaalf nachten neem ik je graag mee naar de wereld van de sterren. Kijk je met me mee naar de geheimen van het universum?
Nu de nachten het langst zijn in de cyclus van het jaar, zijn de sterren en de sterrenbeelden steeds beter en langer zichtbaar aan de hemel. Wist je dat aan de sterrenhemel veel wijsheid is te ontlenen? Sinds ik mij daarin verdiep voor de Heilige Nachten, raak ik steeds meer betoverd. En het leukste is, eigenlijk heb je niet zoveel nodig om tot wijsheid te komen. Je hoeft enkel even naar buiten te gaan als het donker is om te kijken. Kijken met je ogen en luisteren met je hart. Het is een heerlijke bezigheid die ik je zeer aanraad om tijdens de Heilige Nachten te doen – even een ommetje wandelen of gewoon in de tuin gaan staan en je blik omhoog richten. Wellicht zie je de maan, of lukt het je om sterren waar te nemen. Gaandeweg raak je steeds meer vertrouwt met wat je ziet, ga je patronen ontdekken en weet je zelfs met wolken ervoor te zien waar de sterren staan. Het mooie is dat als je regelmatig dit doet en het ook zo goed mogelijk volhoudt, je een soort innerlijke rust geschonken krijgt van de hemel. Jouw investering in aandacht voor de kosmos, geven je als geschenk ontspanning en een gevoel van verbondenheid van alles wat is.
Ik ga vanaf vanavond elke avond om 20 uur even naar buiten om te kijken. Ga je mee?
22 en 23 december vertel ik je graag over de dierenriem en de antroposofische visie op astrologie.